จ๊ะเอ๋  โฟนาโกะไดอารี่คลับ

ไม่ได้เจอกันซะนานนะ  ดูๆไปกุอัพไดแต่ละทีเว้นช่วงนานจัง  ไม่รู้ว่าขี้เกียจหรือว่ายุ่ง

อัพแต่ละทีมันใช้เวลาน๊านนานนะกูเนี่ย  เป็นประเภทพิถีพิถันแอนด์เชื่องช้า

โหมดทั่วไป

หลังจากกุล้มรถ -*- ก็ไม่ค่อยได้ซ่าเท่าไหร่

ซอยที่กุล้ม  ไม่หลับไปเหยียบอีกเลย  ด้วยเหตุที่กลัวแอนด์วิตกจริต

ช่วงนี้ฝนก็ยังตกเหมือนเดิม  ซึ่งกุเองก็ไม่เข้าใจ

วันที่กุจะทำสวย  ไปสระไดร์  ม้วนผมจากซาลอน  ฝนต้องตกทุ๊กที  ทำเอากุหน่ายมาก

กลับบ้านกุก็เป็นยายเหมือนเดิม  แสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เดือนหน้ามีภารกิจไปตจว.(กุนึกว่ากุอยู่กทม.)  อิอิ...  ไม่รู้ว่าจะได้เจอพี่ๆบางคนหรือเปล่า?

ถ้าเวลาว่างมี  คงได้เจอ  แต่กุนับๆดูแล้ว  ยุ่งอย่างแรง  ไปเพื่อให้ได้ข้อมูลธีซิสกลับมา

เฮ้อ.........  อยากอยู่เฉยๆจริงๆกุ  อยากไปเที่ยวลันล๊าโดนไม่ต้องคิดเรื่องเรียนจัง

ว่าแล้วก็เข้าสู่

โหมดการเรียน

สอบ proposal ผ่านไปเกือบสองอาทิตย์  กุก็ยังไม่ได้แก้อย่างเป็นจริงเป็นจัง

เป็นห่า.....น  อะไรของกูวะเนี่ยะ  ขี้เกี๊ยจขี้เกียจ

มีใครรับจ้างทำธีซิสให้กูม้ายยยยย  ฮี่ๆๆ  โดนไล่ออกแน่กู

เห็นเพื่อนจบไปแระคนนึง  คิดถึงตอนกุใกล้จบคงยุ่งกว่านี้

ตอนนี้ก็รอเงินทุนที่จะได้  แหม่นะ  เงินหลวงนี่มันขอช้าจริงๆ

กุเองก็  เวลาเจออาจารย์ทำหนี  เวลาจะเอาตังค์ทำเป็นกุลีกุจอ  ฮี่ๆๆๆๆ

อยากไปซื้อสูทลำลองซักตัว

โหมดความรัก

เรียกได้ว่าตั้งแต่ปลายเดือนที่แล้วจนถึงต้นเดือน

กุทะเลาะกับอิต้นแม่งทุกวันนน ย้ำ!!  ทุกวันนน

เบื่อชิหาย  เกือบทนไม่ไหวหลายรอบแระ  แต่ก็ยังดีที่เค้าอดทนกับกุมากถึงมากที่สุด

บางทีกุก็นึกอยู่ว่า  จริงๆกุคิดไงกับเค้าแน่วะ  หรือว่ากุโรคจิต  ดีแค่ไหนก็ยังไม่พอ???

อยู่คนเดียว  สวยๆ  ดีกว่ามั้ย???

แต่เดือนหน้ามีนัดกัน  กว่าจะถึงเดือนหน้า  กุยังจะคบกันอยู่มั้ยวะ

โหมดเพื่อน

เพื่อนป.โทไม่เท่าไหร่  เพื่อนตอนม.ปลายนี่  เฮ้อ  เรื่องมันสองคนกุอยากให้พวกมันดีกันจัง

แต่กุก็เป็นคนนอกอ่ะนะ  ไม่สามารถเข้าใจอะไรดีเท่าพวกมัน

เพื่อนป.โทก็เริ่มหายหน้าหายตากันไป  ต่างคนต่างมีภารกิจของตัวเอง

ขนาดเรียนด้วยกันแค่ปีสองปี  ยังผูกพันกันเลย  เศร้า T__T

นี่แหละ  กุจะเริ่มเข้าสู่วัยทำงานแล้วสินะ

แล้วเห้ๆ อย่างกุเนี่ยะ  จะทำงานกับใครได้บ้างวะ  ขนาดทำฟรีแล๊นซ์ยังจะมีเรื่องกับเมเนเจอร์

กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ไม่สามารถบ้าๆบอๆอีกแล้ว  ไม่นะ  ไม่ใช่กู๊

โหมดครอบครัว

ตอนนี้อิเล็ก  น้องสาวสุดเลิฟไปอยู่หอในม.ซะแล้ว  กุต้องนอนเปิดไฟทุกวัน

ด้วยความไม่ชิน  ห้องกุก็ไม่ใหญ่นะ  แต่พอขาดใครไป  กุรู้สึกว่าโล่งเกิ๊น

วังเวงจิตไงไม่รู้  กุต้องหาหมอนข้างมาวางๆๆๆ  รอบตัว  โรคจิตล่ะ  กลัวที่กว้าง!!

แต่ก่อนไม่ชอบที่แคบ  ตอนนี้พอนอนคนเดียว  กลัวซะงั้น!!!

โหมดพิเศษ

ถึงเธอเพื่อนสาวมัลดีฟ

ไม่มีอะไรนอกจากคำว่า "คิดถึง"

ถึงพี่อุ๋ย

"ถึงแม้จะแค่โทรมาถามเบอร์พี่ปุ้ย  แต่ก็ดีใจที่ได้ยินเสียงนะคะ"

ถึงพี่ปุ้ย น้องมะปราง

"เดี๋ยวเราก็เจอกันนะ" ^^

ถึงพี่ปุ้ย อิที่รักของพี่อุ๋ย

"ดูแลสุขภาพด้วยเด้อ"

คิดถึงเพื่อนๆทุกคน  แล้วตูจะกลับมา

ปล...วันก่อนได้คุยเอ็มกับพี่เก๋แป๊บเดียวเอง

แล้วก็ไม่ได้เจอชีอีกเลย  ออนหน่อยเด้  อยากคุยหง่ะเจ๊

พี่สัก  ดูแลสุขภาพด้วยนะ

(ห้องคอมมอน ตึกคณะศิลปศาสตร์ มอ.  เอื้อเฟื้อสถานที่ถ่ายทำ)

วันก่อนมีเสียงแปลกๆในห้องคอมมอน  ไม่อยากคิดว่าเป็น...  เพราะมันทั้งมืด  ฝนตก  และเริ่มดึก

เหอๆๆๆ  ถ้ากุอยู่คนเดียวคงสติแตกไปแระ